قسمت سوم

آناتومی گوش و سینوس‌ها

آناتومی گوش و سینوس‌ها

1401/08/23   لجه غزال

در دو مقاله گذشته به اکولایز و بیماری‌های گوش در غواصی پرداختیم، حالا برای درک بهتر به آناتومی گوش می‌پردازیم.


گوش انسان نیز مانند گوش پستانداران دیگر، دارای ساختارهای حسی در درون خود می‌باشد که دو عملکرد کلی دارند؛ یکی عملکرد شنوایی می‌باشد و دیگری عملکرد تعادلی که وظیفه حفظ تعادل بدن و هماهنگی بین حرکات سر و چشم را به عهده دارد.
اگر از نظر آناتومی گوش بخواهیم گوش انسان را به بخش‌های مختلف تقسیم کنیم، سه بخش اصلی داریم:
گوش بیرونی
گوش میانی
گوش داخلی
اجزای گوش انسان در هر کدام از این بخش‌ها، متفاوت هستند و هر کدام وظیفه‌هایی را به عهده دارند که برای دو عملکرد اصلی گوش، وظایفی حیاتی به شمار می‌روند.

 

آناتومی گوش بیرونی


گوش بیرونی انسان شامل بخش‌های لاله گوش، کانال گوش و پرده گوش می‌شود. عملکرد این بخش از اجزای گوش انسان به این صورت است که به وسیله لاله گوش، امواج صوتی از محیط دریافت می‌شوند و به وسیله کانال گوش، این امواج به درون گوش بیرونی منتقل می‌شوند. پس از آن، این امواج صوتی به پرده گوش یا همان پرده صماخ برخورد کرده و در نتیجه این برخورد، پرده گوش می‌لرزد و صدای موج تولید شده از این لرزش، به استخوانچه چکشی که در وسط پرده صماخ و در پشت آن در گوش میانی قرار دارد، منتقل می‌شود.

 

 

آناتومی گوش میانی


گوش میانی از پشت پرده گوش و با استخوانچه چکشی شروع می‌شود. به طور کلی، در گوش میانی سه استخوانچه وجود دارد. این استخوان‌های بسیار کوچک، به یکدیگر متصل هستند و وظیفه انتقال امواج لرزشی حاصل از لرزیدن پرده صماخ گوش را به بخش‌های داخلی‌تر گوش انسان، منتقل می‌کنند.

 

 

آناتومی گوش داخلی


گوش داخلی در ساختار گوش انسان در حقیقت حفره‌های در داخل جمجمه و در انتهای گوش میانی می‌باشد که وظیفه دریافت امواج، تبدیل آن‌ها به پیام عصبی، انتقال این پیام‌های عصبی شنوایی به مغز برای پردازش و همچنین حفظ تعادل بدن را دارد.
گوش داخلی انسان شامل دو بخش اصلی می‌باشد که هر کدام از این اجزای گوش انسان، کاربرد خاص خود را دارد. دو بخش اصلی در گوش داخلی انسان، حلزون گوش و کانال‌های نیم دایرهای هستند.
حلزون گوش در آناتومی گوش داخلی انسان، وظیفه تبدیل امواج و ارتعاشات اصوات بیرونی به پیام‌های عصبی را بر عهده دارد. این قسمت از ساختار گوش انسان، این پیام‌های عصبی را پس از تولید، به سمت لوب گیجگاهی در قشر مخ می‌فرستد که مسئول پردازش اطلاعات شنوایی است.

 


آناتومی سینوس‌ها


حفرات بینی از دو طرف به سینوس‌ها مرتبط می‌شوند. سینوس‌ها حفرات توخالی درون استخوان‌های صورت و جمجمه هستند که باعث سبک شدن جمجمه و همچنین بهتر شدن کیفیت صدای انسان موقع تکلم می‌شوند. سینوسها از مخاط پوشیده شده‌اند و ترشحات آن‌ها وارد بینی می‌شود.
سینوس‌ها، استطاله‌هایی از حفره بینی هستند که به سمت عمق استخوان‌های صورت رشد می‌کنند و در طول رشد خود، مخاط بینی همراه آن‌ها به داخل استخوان‌ها کشیده می‌شود. در زمان تولد، سینوس‌های اطراف بینی یا هنوز تشکیل نشده یا بسیار کوچک هستند. بنابراین در شیرخواران و کودکان کم سن و سال، کمتر به مشکلات و بیماری‌های سینوس برخورد می‌کنیم. با افزایش سن، اندازه آن‌ها به تدریج بزرگ‌تر شده و حجم قابل توجهی از استخوان‌های صورت را اشغال می‌کنند و باعث می‌شوند سینوزیت (که همان عفونت و التهاب سینوس است) برای ما کلمه یی آشنا باشد.
یکی از کارکردهای سینوس‌های اطراف بینی، جمع آوری حجمی از هوا در دستگاه تنفس فوقانی است. مخاطی که سطوح داخلی سینوس‌ها را پوشانده است، دارای غده‌هایی است که دائماً در حال ترشح است. وجود این ترشح در بینی و سینوس‌ها، برای مرطوب کردن هوای استنشاق شده و همچنین جمع آوری آلودگی های آن لازم است. به این ترتیب هوایی به نسبت گرم، پاکیزه و دارای رطوبتی قابل قبول به ریه‌ها خواهد رسید. سینوس‌ها با افزایش سطح تماس هوا با مخاط، به این فرآیند کمک می‌کنند. به علاوه با بیشتر شدن حجمی از هوا که در حفرات بینی جریان می‌یابد، به فرآیند بویایی هم کمک خواهد شد چرا که بوها، به میزان بیشتر و به مدت طولانی تری با اعصاب بویایی که در سقف بینی قرار گرفته اند، در تماس نزدیک قرار می‌گیرند.
نقش سینوس‌ها در تکلم و کیفیت صدا، جالب و قابل تامل است. صدای تودماغی که در سرماخوردگی به علت گرفتگی بینی ایجاد می‌شود، در واقع نشان دهنده تاثیر این حجم‌ها در کیفیت صداست.
سینوس‌ها در ایجاد فرم چهره و ایجاد برجستگی‌های استخوانی آن نقش دارند ولی شاید یکی از حیاتی ترین عملکردهای آن‌ها، حمایت از ساختارهای حیاتی سر و صورت باشد. سینوس‌ها اطراف چشم‌ها و مغز را فراگرفته اند و آن‌ها را از آسیب‌ها و ضربه‌های احتمالی محافظت می‌کنند. در واقع می‌توان برای آن‌ها، نقشی همانند کیسه‌های هوا در نظر گرفت.

 

انواع سینوس‌ها


در هر طرفِ صورت چهار عدد سینوس است (به طور کلی در صورت هشت عدد سینوس) که عبارت‌اند از:

۱– سینوس فکی (maxillary sinuses): در زیر چشم و در استخوان گونه واقع است. و بزرگترین سینوس بدن می‌باشد. سینوزیت فکی باعث ایجاد درد و احساس فشار در گونه‌ها می‌شود که در افراد به صورت دندان درد و سردرد بروز می‌کند.

۲- سینوس پیشانی (frontal sinuses): در بالای چشم و در استخوان پیشانی قرار دارد. سینوس‌های پیشانی تا سن ۵–۱۰ سالگی وجود ندارند. این سینوس‌ها از سن ۷ سالگی به بعد در استخوان تشکیل می شود. سینوزیت پیشانی باعث ایجاد درد و احساس فشار در بالای چشم‌ها و ایجاد سردرد می‌شود.

۳-سینوس پرویزنی (ethmoid sinuses): بین چشم و بینی و در استخوان پرویزنی واقع است. سینوس‌های فکّی و پرویزنی از بدوِ تولّد وجود داشته و تا ۱۸ سالگی به رشد خود ادامه می‌دهد. سینوزیت پرویزنی باعث ایجاد درد و احساس فشار بین بینی و چشم‌ها و همانند سینوزیت پیشانی باعث ایجاد سردرد می‌شود.

۴- سینوس شب‌پره‌ای (sphenoid sinuses): در پشتِ سینوس پرویزنی و چشم و در مرکز استخوان جمجمه زیرِ غده هیپوفیز قرار دارد. سینوس‌های شب‌پره‌ای در سنین بلوغ ظاهر می‌گردد. سینوزیت شب‌پره‌ای باعث ایجاد درد و احساس فشار پشت چشم‌ها می‌شود.

 

غزال لجه

مشاور و مسئول آموزش مدرسه غواصی جزیره سفید آرامش

انتشار مطالب فوق تنها با ذکر مرجع به همراه لینک وب‌سایت جزیره سفید آرامش مجاز می‌باشد.
لطفا به حقوق هم احترام بگذاریم.

1401/08/23   لجه غزال

از اینستاگرام ما