ارتباط

دیابت و غواصی

دیابت و غواصی

1399/03/26   جاموسی

با چه قندخونی می‌توانیم غواصی کنیم؟ آیا دیابت در غواصی تاثیرگذار است؟ کنترل قندخون در غواصی چگونه است؟ وبلاگ جزیره سفید آرامش پاسخ تمام این سولات را می‌دهد.


شایع‌‌­ترین بیماری غدد درون ریز دیابت است. این بیماری تیپ بندی مختلفی دارد و 3 نوع شایع آن عبارتند از:

 

1) دیابت وابسته به انسولین یا نوع یک یا I.D.D.M

شروع آن در خردسالان، کودکان و نوجوانان است. اما گاهی در بزرگسالی هم رخ می­‌دهد. به علت نامشخص، سلول­‌های ترشح کننده انسولین در پانکراس (لوزالمعده) تخریب شده و از بین می­‌روند. عدم وجود انسولین باعث بالا رفتن قندخون می­‌گردد. علائم آن مربوط به عوارض بالا رفتن گلوکز خون یا هایپرگلیسمی است. بدین صورت که معمولا فرد جوانی که تا قبل از این مشکلی نداشته دچار پرادراری، پرنوشی، کاهش هوشیاری، کاهش آب بدن و در صورت عدم رسیدگی و درمان دچار کما و مرگ می‌­گردد.

 

2) دیابت غیر وابسته به انسولین یا نوع 2 یا N.I.D.D.M

معمولا در سن بزرگسالی رخ می­‌دهد. اما امروزه متاسفانه به دلیل چاقی جوامع جوان و نوجوان ممکن است در این سنین هم دیده شود. شروع آن بدون سر و صدا بدون عوارض چشمگیر است و بیمار ممکن است سال‌ها قبل از تشخیص بیماری دچار افزایش قندخون شده باشد. گاهی در یک آزمایش روتین در فرد بدون علامت تشخیص داده می­‌شود. دلیل بالا رفتن قندخون مقاومت سلول­‌های بدن به عملکرد انسولین و عدم ورود قند به داخل سلول است. از دیگر علل آن کاهش ترشح انسولین از پانکراس و افزایش هورمون گلوکاگون (هورمون بالا برنده قندخون) می‌­باشد.

 

3) دیابت ثانویه

این نوع دیابت بر اثر بروز بیماری یا وضعیت دیگری که باعث افزایش قندخون می­‌گردد، عارض می‌شود. شایع­ترین آن دیابت بارداری یا G.D.M است که در حدود 4 درصد حاملگی‌­ها  اتفاق می­‌افتد. علت آن مقاومت به انسولین و در نتیجه بالا رفتن هورمون‌­های بارداری در زنان است.

 

 تشخیص دیابت:

اگر در فردی در 2 آزمایش که به توالی انجام شده یکی از معیارهای زیر وجود داشته باشد، تشخیص دیابت برای وی داده می­‌شود.

  1. قندخون ناشتا مساوی یا بیشتر از 126 میلی­‌گرم در دسی­‌لیتر
  2. قندخون غیر ناشتا بیشتر یا مساوی 200 میلی­‌گرم در دسی‌­لیتر
  3. هموگلوبین  A1C (متوسط قند سه ماه) بیشتر یا مساوی 6.5 درصد

 

مرحله پیش دیابت (در مورد دیابت نوع 2)

در این مرحله اندازه قندخون پایین‌­تر از اعداد بالا ولی بالاتر از حد طبیعی‌ است. این یک وضعیت بینابینی است. اگر شخص سبک زندگی و غذایی سالم داشته باشد به گروه سالم­‌ها و اگر نداشته باشد به گروه دیابتی­‌ها می‌رود. معیارهای مرحله پیش دیابت بدین شرح است:

  1.  قندخون ناشتا بزرگ­تر از 100 و کمتر از 126
  2. قندخون غیر ناشتا بیشتر از 140 و کمتر از 200
  3.  هموگلوبین  A1C بیشتر از 6.5 و کمتر از 7 درصد

 

درمان دیابت نوع یک:

تزریق مادام‌العمر انسولین

 

درمان دیابت نوع دو:

  1. رعایت سبک زندگی سالم
  2. رژیم غذایی و مصرف داروهای کاهش­‌دهنده قندخون و گاهی تزریق انسولین است.

 

درمان دیابت در حاملگی:

تزریق انسولین است که معمولا بعد از به دنیا آمدن فرزند و کاهش هورمون­‌های حاملگی دیابت ناشی از حاملگی برطرف می­‌گردد.

 

عوارض دیابت:

در صورت کنترل نکردن قندخون در طول عمر فرد دچار عوارض متعدد کلیوی، چشمی، قلبی، عصبی، مغزی و... می‌­گردد. شایع‌­ترین علت نارسایی کلیوی و نیاز به دیالیز افزایش قندخون است.

 

عوامل خطر در دیابت نوع 2:

  1. ارث
  2. چاقی
  3. عدم فعالیت فیزیکی
  4. بی­‌تحرکی

 

در سال‌های قبل تمامی افراد مبتلا به دیابت از غواصی منع می­‌شدند، اما به دلیل پیشرفت‌های علمی و وجود دارو­ها و تجهیزاتی که باعث کنترل بهتر قندخون می‌­شوند و علاقمندی جوانان بیشتری به این ورزش در مورخ 19 ژوئن 2005 در لاس وگاس آمریکا با مشارکت DAN و UHMS یا انجمن پزشکی هیبرباریک و زیرآبی مجمعی از متخصصان و پزشکان غواصی تشکیل و در آخر آن به رهنمود­های زیر برای وجود صلاحیت فرد مبتلا به دیابت برای ورود به غواصی ورزشی دست یافتند.

افراد مبتلا به دیابت در هنگام ورود به این ورزش مانند دیگر افراد بایستی از سلامت قلب، ریه، عدم وجود تشنج و صرع و عدم وجود عوارض دیابت بر سایر ارگان­‌های بدن توسط پزشک صلاحیت‌­دار معاینه و گواهی سلامت دریافت کنند.

آنان باید بالای 18 سال سن داشته باشند.

در افرادی که تحت آموزش‌­های تخصصی کنترل قندخون قرار گرفته‌­اند سن می­‌تواند بالای 16 سال باشد.

داوطلبان بایستی تحت درمان­‌های مشخص و ثابت ­شده کنترل قندخون قرار داشته باشند و به سبب این درمان­‌ها قند آن‌­ها در محدوده نرمال قرار داشته باشند. این افراد باید تحت مراقبت­‌های دوره­‌ای از نظر وجود یا عدم وجود عوارض دیابت قرار داشته باشند.

در صورتی که فرد بالای 40 سال سن باشد بایستی برای عوارض بدون علامت قلبی عروقی مورد ارزیابی قرار گیرد.

 

چگونه با دیابت غواصی کنیم؟

داوطلبانی که ارزیابی­‌های اولیه ذکر شده در بالا را گذراندند با رعایت شرایط زیر مجاز به غواصی هستند.

  1. حداکثر عمق مجاز برای آنان 30 متر است.
  2. غواصی این افراد باید در محیط­‌های آبی آرام و دور از جریان و فعالیت­‌های زیاد باشد.
  3. غواص همراه آنان بایستی فردی آشنا با وضعیت جسمی غواص مبتلا به دیابت و عوارض دیابت باشد.
  4. ترجیحا خود غواص همراه مبتلا به دیابت نباشد.
  5. مدت زمان غواصی بیشتر از یک ساعت نباشد.
  6. غوص‌­ها در محدوده غواصی بدون برداشت فشار باشد.
  7. از غواصی در فضاهای سربسته مانند غارها و یا مغروق­‌ها خودداری شود.

 

شرایط دارویی و قندخون قبل از غواصی

فرد دیابتیک داوطلب غواصی باید در شرایط کنترل­ شده قندخون باشد در صورتی که داروی خوراکی کاهنده قندخون وی به مدت کمتر از سه ماه شروع شده یا داروی جدیدی در این مدت تجویز شده، باید غواصی را تا پایان 3 ماه و ثابت ماندن وضعیت قندخون به تاخیر بیاندازد. در مورد انسولین این مدت یک سال است. همچنین این فرد نبایست برای حداقل یک سال هیچ گونه حملات افت قندخون و یا افزایش قندخون به صورتی که هوشیاری خود را از دست بدهد و برای اصلاح آن احتیاج به دخالت شخص دیگری باشد داشته باشد و سابقه‌­ای از افت قندخون بدون علامت نداشته باشد.‌

{توضیح: هنگام افت قندخون در بدن مکانیسم‌­های هشدار­دهنده با تحریک عصب سمپاتیک فعال می­‌شود و علائمی مانند طپش قلب، عرق سرد، احساس ضعف و گرسنگی در شخص پدیدار می‌­گردد. هدف از این مکانیسم­‌ها آگاهی فرد برای مصرف مواد قندی است. در کسانی که دیابت طولانی مدت دارند به دلیل آسیب، اعصاب این مکانیسم هشداردهنده از بین می­رود و ممکن است فرد بدون بروز این علائم دچار افت شدید قند گردد و هوشیاری خود را از دست بدهد.}

در طی یک ماه گذشته و آزمایشات سالانه متوسط هموگلوبین 3 ماهه یا A1CHb  کمتر یا مساوی 9 باشد. مقادیر بیشتر از 9 نشانگر درمان ناکافی و لزوم پیگیری برای اصلاح آن است.

عارضه مشخص ثانویه به دیابت نداشته باشد (مانند اختلالات عصبی، کلیوی، قلبی و...)

غواص تعهد بدهد که از تمامی دستورالعمل­‌های غواص مبتلا به دیابت پیروی کند و در صورت بروز عوارض احتمالی مربوط به غواصی، غوص­ زدن را تا هنگام پیگیری کامل و مشورت با پزشک متوقف کند.

 

مدیریت قند خون در روز غواصی

قبل از ورود به آب قندخون بایستی بین 150 تا 300 میلی­‌گرم در دسی­‌لیتر باشد و در صورت وجود مقادیر کمتر یا بیشتر، غواصی‌­ها به تاخیر بیافتد. علاوه بر اندازه‌­گیری قندخون در هنگام ورود به آب بایستی 2 اندازه­‌گیری دیگر یکی نیم ساعت و دیگری یک ساعت قبل از ورود به آب انجام شود که مقادیر آن باید بین دو عدد ذکر شده باشند.

غواص باید در تمامی دایوهای خود گلوکز خوراکی (قند، شکر، نبات) و یا دیگر مواد شیرین زود جذب شونده همراه داشته باشند.

غواص بایستی در سطح آب آمپول گلوکاگون همراه داشته باشد و اگر علائم افت قندخون در زیر آب بروز کرد غواص بایستی با همراه خود به سطح آمده و شناوری مثبت بگیرد و در همان جا گلوکز خوراکی (قند، شکر و...) مصرف کند و سپس از آب خارج شود. در صورت افت هوشیاری و ناتوانی در بلع، همراه وی پس از ایجاد شناوری مثبت و تزریق گلوکاگون آماده برای انجام عملیات احتمالی احیا باشد.

در طی 12_15 ساعت بعد از غواصی به طور مکرر قندخون خود را کنترل کند.

در روز غواصی به خوبی هیدراته باشد.

تمام غوص‌­های خود همراه با تمامی نتایج قندخون در زمان­‌های مختلف خود را در دفتر ثبت غوص‌­ها (Log Book) یادداشت کند.

 

به یاد داشته باشید غواصی را استاندارد و ایمن تجربه کنید تا بتوانید در سنین بالاتر هم غواصی کنید و از شگفتی‌های زیر آب بهره‌مند شوید. چراکه عدم شناخت و عدم اطلاعات استاندارد غواصی باعث آسیب‌های جبران‌ناپذیری می‌شود. مربیان غواصی مجموعه*جزیره‌ سفید آرامش* از کادری جوان، توانمند و متخصص تشکیل شده و با استاندارد‌های روز در غواصی پیشرو و همگام هستند. تیم ما شبانه روز قادر به پاسخگویی سؤالات شما و مشاوره در امور پروژه‌های غواصی است. 

دکتر کامبیز جاموسی

عضو انجمن هایپرباریک اروپا و پزشک تیم غواصی جزیره سفید آرامش

drjamousi@

انتشار مطالب فوق تنها با ذکر مرجع به همراه لینک وب‌سایت جزیره سفید آرامش مجاز می‌باشد.
لطفا به حقوق هم احترام بگذاریم.

1399/03/26   جاموسی

از اینستاگرام ما